Samorząd terytorialny jest drugim, po administracji rządowej, ważnym elementem administracji publicznej. W Polsce po reformie z 1 stycznia 1999 roku tworzą go niepodporządkowane sobie wzajemnie gminy, powiaty i województwa. Obszary ich działań zostały wyznaczone w taki sposób, aby uwzględnić więzi społeczne, gospodarcze i kulturowe łączące ludzi zamieszkałych na określonym terytorium. Celem podziału było również umożliwienie sprawnego funkcjonowania poszczególnych samorządów. Istnienie samorządu terytorialnego jest przejawem decentralizacji władzy publicznej. Zjawisko to polega na przekazaniu części uprawnień władzy centralnej niezależnej od administracji rządowej wspólnocie mieszkańców. W ten sposób realizowana jest charakterystyczna dla demokratycznych państw zasada pomocniczości (solidarności).